en zor şey, fırsatların nerede olduğu ve onları nasıl tanıyacağımızdır. çünkü fırsatlar, planlı programlarımızın içinde değil, günlük rutinimizin çatlaklarında ve genelde "risk" kılığında belirirler.

bu yeteneğe sahip insanların az olmasının arkasında da bu kabiliyetin kopyalanamaz veya kitaptan okunamaz olması yatar. fırsatı tanımak; bazı şeyleri bizzat deneyimlemeyi, reddedilmeyi, o sosyal veya ticari sürtünmenin verdiği rahatsızlığa göğüs germeyi ve bazen hata yapmayı gerektirir.

riskleri göğüsleyebilmek ise Allah'a güvendendir. tevekkül, her şeyin bizim lehimize sonuçlanacağını umarak pasif bir şekilde beklemek değildir. tevekkül; sonucu ne olursa olsun, karşımıza çıkan fırsatı değerlendirip belirsizliğe adım atacak iradeyi göstermek ve nihai hükmün o'ndan geldiğini bilmektir.

yeryüzünde yürüyen öyle insanlar var ki, üzerlerine gelen fırsatları bir bir değerlendirirken, sadece riskleri göğüsleyecek mantık akışlarını ve ekiplerini toplamışlar. onlar, her şeyin garantisini aldıkları için değil, belirsizliğin içinde yürümeyi öğrendikleri için kazanıyorlar.

bir fırsat kapını çaldığında onun kusursuz olmasını bekleme. kusursuzluk, eyleme geçemeyenlerin uydurduğu bir bahanedir.